Informacje o parafii

Parafia w Radawcu Dużym powstała 29 kwietnia 1988 roku z decyzji biskupa lubelskiego. Wyodrębniona z części parafii w Konopnicy i Babinie, szybko stała się duchowym centrum dla mieszkańców Radawca Dużego, Radawca Małego, Radawczyka Drugiego, Pawlina oraz okolicznych kolonii. Jej pierwszym proboszczem był ks. Konrad Dobrowolski, a następnie posługę duszpasterską objął ks. Stanisław Papierz. Obecnie, od września 2025 roku, proboszczem parafii jest ks. Tomasz Gap.

Świątynia parafialna nosi wezwanie Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy, której wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 27 czerwca. W ołtarzu głównym znajduje się obraz patronki, a wnętrze zdobią także wierne kopie wizerunków Matki Bożej Częstochowskiej i Jezusa Miłosiernego. Ich autorem jest utalentowany parafianin, Tadeusz Kliczka – nauczyciel plastyki i absolwent Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Szczególną wartość ma kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, która została poświęcona przez papieża Jana Pawła II podczas pielgrzymki na Jasną Górę w 1983 roku.

Architektura i historia budowy świątyni

Pierwsza kaplica parafialna, drewniana, powstała jeszcze przed erygowaniem parafii i została pobłogosławiona 25 lipca 1982 roku. Wkrótce jednak pojawiła się potrzeba wzniesienia nowej, murowanej świątyni, która mogłaby pomieścić wszystkich wiernych. Jej projekt opracowali lubelscy architekci Jacek Bieńkowski i Andrzej Szeliga, nadając bryle nowoczesny, harmonijny kształt. Wszystkie okna ozdobiono witrażami, które wprowadzają do wnętrza ciepłe światło i podkreślają sakralny charakter miejsca. Konsekracja kościoła odbyła się 25 czerwca 1995 roku, a uroczystości przewodniczył arcybiskup Bolesław Pylak.

Organy – muzyczne serce kościoła

Wyjątkowym elementem wyposażenia świątyni są organy sprowadzone z Niemiec w latach 90. XX wieku. Instrument posiada 16 głosów, dwie klawiatury manuałowe oraz pedał, a jego traktura jest elektro-pneumatyczna. Dyspozycja obejmuje zarówno potężne głosy, takie jak Subbass czy Prinzipalbass, jak i delikatne brzmienia fletowe czy charakterystyczny Gemshorn. Organy wyposażono w tremulant, system połączeń między manuałami oraz funkcję „Tutti”, pozwalającą uzyskać majestatyczne, pełne brzmienie. Choć ich stan oceniany jest dziś jako dostateczny, wciąż pozostają nieodłącznym elementem liturgii, nadając nabożeństwom uroczystego charakteru.